|
Το Ακρωτήρι είναι ένα προάστιο της Ζακύνθου, που απλώνεται σ' έναν επιμήκη λόφο στην βόρεια πλευρά της Μπόχαλης. Είναι κατάφυτο από ελαιώνες, περιβόλια και κήπους. Από παλιά φιλοξένησε πολλές από τις πιο φημισμένες επαύλεις των Ευγενών του νησιού (Στράνη, Σάρτζεντ, Σιγούρου, Σολωμού, Λούντζη, κ.α.).
Ο ποιητής Ούγγο Φώσκολο σε μια επιστολή του αναφέρει ότι είναι μια από τις πιο όμορφες και ποιητικότερες τοποθεσίες και εκφράζει την επιθυμία να γυρίσει κάποτε από την Ιταλία και να κατοικήσει μόνιμα σ' αυτό.
Στο Ακρωτήρι επίσης και στην τοποθεσία, «Λόφος του Στράνη» γράφτηκε ο «Ύμνος εις την Ελευθέρια» του Διονυσίου Σολωμού (Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας) και σε άλλη του πλευρά, τον «Κόκκινο Βράχο», ο Γρηγόριος Ξενόπουλος τοποθετεί την κύρια δράση του έργου του «Φωτεινή Σάντρη».
Αναφορά στο Ακρωτήρι κάνει και ο Γιάννης Τσακασιάνος, που στο «Ζακυνθινό Σπουργίτη» του γράφει :
«Που αλλού θα ιδώ βουνά, σκοπό, ψηλώμα τ', ακρωτήρι
γαρδουμ' Αναληψιώτικη κι Άγιου Λυπιου πανηγύρι»
Ο γύρος του Ακρωτηριού από το ψήλωμα (θέση Σταυρός) ή από το βόρειο άκρο του (Κρυονέρι) εξασκούσε και εξασκεί πάντα μια ιδιαίτερη γοητεία στους Ζακυνθινούς και είναι ο πιο αγαπημένος τους περίπατος.
|
